Archive for the ‘Orman Mühendisliği,Orman Endüstri Mühendisliği,Ağaş İşleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanun Tasarısı’ Category
TS EN ISO 9000:2008 KALİTE YÖNETİM SİSTEMİ - ŞARTLAR
On Ocak 30, 2010 in Kalite Yönetim / Kalite Kontrol, Odun Koruma, Orman Mühendisliği,Orman Endüstri Mühendisliği,Ağaş İşleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanun Tasarısı
TS EN ISO 9000:2008 KALİTE YÖNETİM SİSTEMİ - ŞARTLAR Dosyasını indirmek için tıklayınız.
Bu yazı toplamda 356, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
ORMAN MÜHENDiSLiĞi, ORMAN ENDÜSTRİ MÜHENDİSLİĞİ VE AĞAÇ İŞLERİ ENDÜSTRİ MÜHENDİSLİĞİ HAKKINDAKİ YASA İLE İLGİLİ OLARAK ORMANCILIK İKTİSADİ SOSYAL ÇALIMA GRUBUNDAN (ORMS) KAMUOYUNA DUYURU
On Aralık 02, 2008 in Orman Mühendisliği,Orman Endüstri Mühendisliği,Ağaş İşleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanun Tasarısı
Pdf Dosyasını indirmek için tıklayınız.
Bu yazı toplamda 206, bugün ise 2 kez görüntülenmiş
“Orman Mühendisliği, Orman Endüstri Mühendisliği ve Ağaç işleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanun’a ilişkin Görüş”
On Aralık 02, 2008 in Orman Mühendisliği,Orman Endüstri Mühendisliği,Ağaş İşleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanun Tasarısı
Pdf Dosyasını indirmek için tıklayınız.
Bu yazı toplamda 127, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Orman End. Müh. Çalıştay raporu
On Kasım 17, 2008 in Orman Mühendisliği,Orman Endüstri Mühendisliği,Ağaş İşleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanun Tasarısı
Orman Endüstri Mühendisliği eğitiminin yeniden yapılandırılması çalıştay raporu aşağıda yer almaktadır.
Orjinali İ.Ü. Orman Fakültesi web sayfasında yer almaktadır.
Dünyada ve Türkiye’de orman ürünleri endüstrisinde ekonomik, sosyal, bilimsel ve teknolojik gelişmeler nedeniyle belirgin bir değişim yaşanmaktadır. Bunun yanında 5531 sayılı “Orman Mühendisliği, Orman Endüstri Mühendisliği ve Ağaç İşleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanun”nda belirtilen çalışma konuları eğitim programlarında değişiklikler ve düzenlemeler yapılması zorunluluğunu ortaya çıkarmıştır. Bu amaçla eğitim ve öğrenim programlarının yenilenmesi için gerekli verileri ve önerileri görüşmek üzere 26 orman endüstrisi temsilcisi ve meslek mensubu, orman fakültelerinden 27 öğretim üyesi ve görevlisi, sivil toplum kuruluşlarından 6 ve öğrencileri temsilen 1 kişi olmak üzere toplam 60 kişi çalıştaya davet edilmiştir. 12-13 Nisan 2007 tarihlerinde İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi’nde yapılan çalıştay bir açılış oturumu, iki sunum oturumu ve bir tartışma ve kararların alınması oturumu şeklinde gerçekleştirilmiştir.
Orman endüstri mühendisliği eğitiminin yeniden yapılandırılması ile ilgili olarak düzenlenen çalıştaydan elde edilen sonuçlar aşağıdaki ana noktalarda toplanmaktadır:
1. Orman endüstri mühendisliği akademik müfredatı gözden geçirilmeli ve orman endüstrisinin ihtiyaçlarını karşılayacak nitelikte olmalıdır.
2. Eğitim programları, orman endüstri mühendislerinin 5531 sayılı kanunda belirtilen mesleki sorumlulukları, yetkileri, yeni çalışma sahaları ve uzmanlık alanları doğrultusunda orman ürünleri endüstrisine daha iyi hizmet verebilecek şekilde geliştirilmelidir.
3. Yaşanan hızlı gelişmeler nedeniyle orman endüstri mühendisliği öğrencilerinin öğrenmesi gereken bilgi türü ve hacmi artmıştır. Orman endüstri mühendisliği bölümünde öğrencilerin hızlı bilgi artışına ayak uydurabilmesi, öğrencinin farklı konularda tüm orman endüstrisi bilgilerini alması yerine belli konularda branşlaşmaya yönelik bir eğitim sistemine geçilmesini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda genel olarak tartışma ve kararların alınması oturumunda son sınıfta ya da son iki yılda branşlaşma konusunda çeşitli görüşler sunulmuştur:
Seçenek I
• Odun Bilimi Mühendisliği Programı
• Üretim Mühendisliği Programı
• İşletme ve Pazarlama Mühendisliği Programı
Seçenek II
• Mobilya ve Ağaç Konstrüksiyonlar Programı
• Malzeme Teknolojisi ve Bilimi Programı
• Orman Endüstri Mühendisliği Yönetimi Programı
• Kağıt ve Selüloz Mühendisliği Programı
• Pazarlama Programı
Seçenek III
• Tasarım Programı
• Üretim Programı
• Pazarlama Programı
Seçenek IV
• Mobilya Endüstrisi Programı
• Levha Endüstrisi Programı
• Kağıt Endüstrisi Programı
• Kereste-Kurutma-Emprenye vb. Endüstriler ile ilgili Program
• Orman Ürünlerinin ve Makinalarının Pazarlanması Programı
4- Küresel pazarlardaki rekabet şartları, çevresel konuların ağırlık kazanması, ormancılığa ve orman ürünlerine (odun ve odun dışı ürünler) ilgi gruplarının genişlemesi gibi nedenlerle eğitim programlarında yapılacak değişiklikler 3 ana grupta toplanmalıdır:
a- Yetki kanunu kapsamında önemi artan ve eğitim programlarında olması gereken dersler veya ders olarak bulunan sadece içeriğinde değişikliğe gidilmesi gerekenler:
• Yatırım planlaması
• Üretim Planlama
• Pazarlama
• Kalite Kontrol
• Ticaret Hukuku
• İş Hukuku
• Dış Ticaret
• Ergonomi
• Odun Dışı Orman Ürünleri Endüstrisi
• Proje ve Tasarım
• Fumigasyon ve Karantina
b- Orman endüstrisi temsilcileri, öğretim görevlileri ve meslek çalışanlarından gelen öneriler doğrultusunda eğitim programlarında olması gereken dersler veya içerik zenginleştirilmesi ya da sadeleştirilmesi yapılması gereken dersler:
• Malzeme bilgisi
• Emprenye tekniği
• Ormancılık bilgisi
• Bilgisayar destekli üretim
• Orman endüstri mühendisliğine giriş
• Standardizasyon
• Orman endüstrisinde çevre ilişkileri
• Teknik resim
• İletişim dersleri
• Lojistik ve tedarik
• Yabancı dil
• İnsan kaynakları
• Temel kültür
• Yat üretimi
• Statik, dinamik, termodinamik
• Yüksek matematik
• Polimer kompozitler ve polimer teknolojileri
• Ahşap yapı elemanları statiği ve fiziği
• İş güvenliği
• Kütle transfer
• Ahşap yapı fiziği
• Elektrik-elektronik
• İleri materyaller bilgisi
• İleri üretim teknolojileri
• Ölçme metotları
c- Eğitim ve öğretimin iyileştirilmesine yönelik teknikler, fiziki tesisler ve yeni yapılanmalara yönelik yapılması gerekenler: Uygulama saatlerinin artırılması, branş eğitimine gidilemiyorsa seçimlik derslerin yeniden yapılandırılması, yeni basım kitapların özendirilmesi, mevcut ders kitaplarının revizyonu, bitirme ödevlerinin endüstrinin işbirliği ile hazırlanması ve endüstrinin sorunlarına yönelik olması, dershane ve tamamlayıcı mekanların (laboratuar, atölye vb.) eğitim başarısını artıracak şekilde iyileştirilmesi ya da yeniden oluşturulması, üniversite sanayi işbirliğinin artırılması, çeşitli derslerdeki konu tekrarlarının ortadan kaldırılması, eğitim kalitesini artıran görsel ve işitsel ders anlatım teknikleri kullanılması.
5- Diğer görüşler
a. Bölüm Anabilim Dalları’nda gerekli değişimlere gidilmesi (sayısının artırılması, yapısının değiştirilmesi ve çalışma alanlarının genişleterek yeniden yapılandırılması). Opsiyonlu eğitime geçilemeyecekse şu anki seçimlik derslerin yeniden planlanması
b. Üniversite-sanayi işbirliği kapsamında sanayi kuruluşlarının lisans eğitimi yapan öğrenciler seçerek, hem eğitimlerini desteklemesi hem de mezun olunduktan sonra bu öğrencilerin işlendirilmesi
c. Akreditasyona yönelik hem eğitimde hem de bilimsel çalışmalarda yeniden yapılanmaya gidilmesi
d. Akreditasyon ve uluslararası denklik alma çalışmalarının başlatılmasıdır.
Bu sonuç raporu; Çalıştay kapsamında sunulan bildiriler, yapılan tartışma ve önerilere dayanarak İ.Ü. Orman Fakültesi tarafından hazırlanmıştır.
Bu yazı toplamda 380, bugün ise 1 kez görüntülenmiş
Orman Mühendisliği,Orman Endüstri Mühendisliği,Ağaş İşleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanun Tasarısı
On Kasım 17, 2008 in Orman Mühendisliği,Orman Endüstri Mühendisliği,Ağaş İşleri Endüstri Mühendisliği Hakkında Kanun Tasarısı
TBMM GENEL KURULUNDA 29.06.2006 TARİHİNDE ONAYLANAN, 08.07.2006 TARİH VE 26222 SAYILI RESMİ GAZETEDE YAYINLANARAK KANUNLAŞAN
“ORMAN MÜHENDİSLİĞİ, ORMAN ENDÜSTRİ MÜHENDİSLİĞİ
VE AĞAÇ İŞLERİ ENDÜSTRİ MÜHENDİSLİĞİ
HAKKINDA KANUN”
Kanun No. 5531 Kabul Tarihi : 29/6/2006
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – Bu Kanunun amacı; Türkiye’deki orman fakültelerinden ve ağaç işleri endüstri mühendisi yetiştiren en az dört yıllık lisans düzeyinde yüksek öğretim kurumlarından ya da denkliği onaylanmış yurt dışı yüksek öğretim kurumlarından mezun olup, mühendis unvanını haiz olanların, 4 üncü maddede belirtilen faaliyet konularıyla ilgili işlemlerin ilgili mevzuata uygun olarak, sağlıklı ve güvenilir bir şekilde işleyişini ve gerçekleştirilmesini sağlamak, faaliyet sonuçlarını ilgili mevzuat çerçevesinde denetlemek, değerlendirmeye tâbi tutarak gerçek durumu ilgililerin ve resmî mercilerin istifadesine tarafsız bir şekilde sunmak, orman, ormancılık ve ağaç işleri endüstrisi işlerinin meslekî standartlarını gerçekleştirmek üzere ormancılık ve orman ürünleri bürolarının kurulması, faaliyet ve denetimleri ile uzmanlık alanlarına uygun mühendislik meslekî faaliyetlerindeki hak, yetki, sorumluluk ve çalışma esaslarını düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – Bu Kanun; ormancılık, orman ve ağaç endüstrisiyle uğraşan gerçek ve tüzel kişilere ait yerlerde çalışanlar ile mühendislik mesleğini, hizmet akdi ile herhangi bir iş yerine bağlı olmaksızın, kendi nam ve hesaplarına serbest olarak icra edenleri kapsar.
Tanımlar
MADDE 3 – Bu Kanunda geçen;
a) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
b) Oda: Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliğine bağlı Orman Mühendisleri Odasını,
c) Mühendis: En az dört yıllık lisans eğitimini bitirmiş orman mühendisi, orman yüksek mühendisi, orman endüstri mühendisi ve ağaç işleri endüstri mühendisini,
ç) Meslek mensubu: Mühendis unvanını haiz olup bu Kanun çerçevesinde ormancılık ve orman ürünleri bürosu kurmak üzere 5 inci madde uyarınca yetkilendirilen kişileri,
d) Danışman: Meslekî konularda bilgi ve deneyimini, danışmanlık isteyen gerçek ve tüzel kişilerin yararı için kullanan, danışmanlığını yaptığı kişiler ile hiçbir organik bağ içinde bulunmayan, danışmanlık hizmeti sunduğu kişilerden danışmanlık hizmeti karşılığı dışında hiçbir kazanç sağlamayan hizmet sunucularını,
e) Teknik müşavir: Mesleğe ait konularda, bilim ve tekniğe uygun olarak hizmetin yapılmasına fikren katkıda bulunan hizmet sunucularını,
f) Eksper: Mesleğe ait konularda, mahallinde ya da dosya üzerinde gerekli incelemeyi yaparak kıymet takdiri, fiyat tespiti ve benzeri işler ile ilgili rapor tanzimi hizmetlerini yapan hizmet sunucularını,
g) Ormancılık ve orman ürünleri büroları: Mühendis unvanına sahip olanların, mesleklerini hizmet akdi ile bir iş yerine bağlı olmaksızın kendi nam ve hesaplarına serbestçe icra edebilecekleri, teknik müşavirlik ve danışmanlık yapabilecekleri serbest ormancılık ve orman ürünleri büroları ile serbest yeminli ormancılık ve orman ürünleri bürolarını,
ğ) Sorumlu müdür: Ormancılık ve orman ürünleri bürolarının, teknik ve idarî yönetimini yapan, büro personelinin mevzuata uygun olarak çalıştırılması sorumluluğunu üstlenen, ruhsat almış meslek mensubunu,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Mesleğin konusu
MADDE 4 – Mesleğin konuları uzmanlık alanlarına göre aşağıda gösterilmiştir:
a) Orman mühendislerinin faaliyet konuları şunlardır:
1) Devlet ormanlarında, Hazine arazilerinde, kamu kurum ve kuruluşlarına ait arazilerde, gerçek ve tüzel kişilere ait arazilerde ormanları doğal ve yapay olarak kurmak.
2) Mevcut olan ormanlar dahil, ormanların bakımı ve iyileştirilmesi, bozuk ormanların imar ve ıslahını yapmak.
3) Enerji ormanları tesis ve bakımını yapmak.
4) Orman ağaç, ağaççık ve florasına ait tohum üretimi ile aşılama faaliyetlerini yürütmek.
5) Orman ağaç ve ağaççıklarına ait tohum ve ağaç ıslah faaliyetlerini yürütmek.
6) Orman fidanlıkları kurma, yönetme, işletme, orman fidanı ve bitkisi nakli, standardizasyonu ve sertifikalandırılması faaliyetlerini yürütmek.
7) Ağaçlandırma, erozyonla mücadele, sel ve çığ kontrolü, havza amenajmanı, entegre havza ıslahı ve kırsal kalkınma plânlama, projelendirme ve uygulama çalışmaları yapmak.
Orman içi, kenarı ve orman üst sınırı meraların sınırlarının belirlenmesi, ıslahı, korunması, plânlanması çalışmalarını yapmak.
9) Orman topraklarının etüdü, analizi, ıslahı ve bonitet belirlemesi, yetişme ortamı analizi, envanteri ve mevcut haritalar üzerinde işaretleme çalışmalarını yapmak.
10) Orman alanlarında av ve yaban hayvanlarının çoğaltılması, envanter çalışmaları ile orman ekosistemleriyle doğrudan ya da dolaylı habitat bağlantısı olan yaban hayvanlarına ilişkin olarak avlak, koruma alanı ve rezerv alanı tefriki, plânlaması, tesisi, yönetimi işlerini yapmak.
11) Orman içi su kaynaklarının geliştirilmesi, etüt, envanter, plânlama ve projelendirme çalışmalarını yapmak.
12) Millî parklar, orman içi dinlenme ve mesire yerleri ile orman içi rekreasyon alanlarının tespit, tefrik, envanter ve düzenlenmesi, rekreasyon yönetimi ve işletmeciliği, uzun devreli gelişme plânı çalışmaları, ağaç röleve plânları yapmak.
13) Peyzaj plânlarına uygun uygulamalar yapmak.
14) Orman kaynakları plânlaması, orman sınırlaması, arazinin yorumlanması ve mülkiyet çalışmaları yapmak, uydu görüntüleri ve hava fotoğraflarını ormancılık amaçları doğrultusunda yorumlamak ve mevcut haritalar üzerine işlemek.
15) Orman yangınları ve zararlılarıyla mücadele, orman yolları ile orman yangın emniyet yolu ve şeritleri plânlamasını, etüdünü, yapımını, bakımını ve kontrolünü yapmak.
16) Orman ekosistemleri, orman gen ve biyosfer rezervleri ile biyotop alanlarının kurulması, orman ağaç, ağaççık ve florasına ait gen koruma alanlarının plânlanması, kurulması ve yönetilmesi işlerini yapmak.
17) Kent ormancılığı çalışmaları, orman çevre düzenlemesi, orman alanlarında çevresel etki değerlendirmesi faaliyetlerini yapmak.
18) Orman ekosistemlerine ait flora ve faunayla ilgili iş ve işlemleri yapmak.
19) Orman ve ormancılıkla ilgili yukarıdaki işlere benzer iş ve hizmetleri yapmak.
b) Orman endüstri mühendislerinin faaliyet konuları şunlardır:
1) Odun hammaddesinin yarma, kesme, soyma, biçme, şekil değiştirme işlemlerini yapmak.
2) Odun hammaddesini yongalayarak veya liflere ayırarak ve yapıştırıcı maddeler kullanarak ya da kullanmadan presleme, buharlama, kurutma ve emprenye etme gibi işlemlerle yapısını değiştirmeden veya fiziksel ve kimyasal yollarla değiştirerek işlemek.
3) Kereste, ağaç kaplama levha, kâğıt, selüloz ve benzeri yarı mamullerini üreten ve bunları kullanan, orman ürünleri fabrikalarında, ahşap olmak kaydıyla mobilya ile sabit ve hareketli mobilyalar, doğramalar, kapı, pencere, yer döşemeleri, ahşap yapılar ve elemanların üretim faaliyetlerini yapmak.
4) Odun dışı orman ürünlerini işleyen tesislerde; kalite kontrol, maliyet hesaplama, stok kontrolü ve tasarım faaliyetleri yapmak.
c) Ağaç işleri endüstri mühendislerinin faaliyet konuları şunlardır:
1) Ağaç işleri endüstrisinde yer alan ahşap ve türevleri ile diğer endüstriyel malzemeler kullanarak ahşap olmak kaydıyla sabit ve hareketli mobilyalar, doğramalar, deniz araçları, sauna, prefabrik ev, parke, karavan, evlerin ahşap bölümlerinin üretim faaliyetlerini yapmak.
2) Emprenye ve kurutma tesisleri ve benzeri ağaç işleri ürünlerinin tasarım ve imalâtı faaliyetlerini yapmak.
Hak, yetki ve sorumluluklar
MADDE 5 – Meslek mensupları, 4 üncü maddede belirtilen faaliyet konularıyla sınırlı olmak kaydıyla; araştırma-geliştirme çalışmaları yapmaya, çevresel muhasebe yapmaya, keşif yapmaya, zarar ziyan belirlemeye, maliyet hesaplamaya, fizibilite raporu hazırlamaya, tasarım faaliyetleri yapmaya, plân ve projeler hazırlamaya ve uygulamaya, standardizasyon çalışmaları yapmaya, sertifikalandırmaya, kalite kontrolü yapmaya, stok kontrolü yapmaya, denetim yapmaya, muayene yapmaya, hakemlik yapmaya, eksperlik yapmaya, teknik müşavirlik yapmaya, danışmanlık yapmaya, yeminli danışmanlık ve bilirkişilik yapmaya, raporlar hazırlamaya, ormancılık ve orman ürünleri konularında serbest müşavirlik büroları ile serbest yeminli müşavirlik büroları açmaya, laboratuvarlar açmaya, özel müesseseler ile işletmeler kurmaya, bunları yönetmeye ve bunların sorumlu müdürlüğünü yapmaya, ormancılık karantina ve rehberlik hizmetlerini yürütmeye, her türlü odun ve odun dışı orman ürünleri ile orman endüstrisi dahil her türlü ormancılık çalışmaları için gerekli olan fidan, bitki, alet ve edevatın ihracat ve ithalat işlemleriyle ilgili hizmetleri tek başlarına, ortak faaliyet alanları içinde ise mevzuatta yetkilendirilmiş diğer meslek mensuplarıyla beraber yapmaya ve yürütmeye yetkilidir. Bu fıkrada belirtilen hak ve yetkiler, Odaya kayıtlı meslek mensuplarınca kullanılır.
4 üncü maddede belirtilen alanlarda faaliyet gösteren gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerinin mühendis istihdamında uymak zorunda oldukları esaslar Bakanlığın uygun görüşü alınarak Oda tarafından hazırlanacak yönetmelikle belirlenir.
Meslek mensubu olmanın şartları ve sınav
MADDE 6 – Meslek mensubu olmanın şartları şunlardır:
a) Genel şartlar:
1) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak.
2) Medenî hakları kullanma ehliyetine sahip bulunmak.
3) Kamu haklarından mahrum bulunmamak.
4) Taksirli suçlar hariç olmak üzere, üç aydan fazla hapis veya Devletin güvenliğine, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine, millî savunmaya, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçları ile yabancı devletlerle olan ilişkilere karşı suçlardan veya zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflâs, kaçakçılık veya ihaleye fesat karıştırma suçlarından hükümlü bulunmamak.
5) Meslek şeref ve haysiyetine uymayan durumları bulunmamak.
b) Serbest meslek mensubu olacaklarda aranacak özel şartlar:
1) Orman mühendisi, orman endüstri mühendisi ve ağaç işleri endüstri mühendisi yetiştiren lisans ve yüksek lisans düzeyinde eğitim veren yüksek öğretim kurumlarından mezun olup, mühendis veya yüksek mühendis unvanına sahip olmak.
2) Meslekî deneyim kazanmak amacıyla kendi uzmanlık alanlarına uygun serbest meslek mensubu veya serbest yeminli meslek mensubu yanında bir yıl çalışmış olmak.
3) Serbest meslek mensupluğu sınavını kazanmış olmak.
4) Serbest meslek mensupluğu ruhsatını almış olmak.
c) Serbest yeminli meslek mensubu olacaklarda aranacak özel şartlar:
1) En az on yıl serbest meslek mensubu olarak çalışmış olmak.
2) Serbest yeminli meslek mensupluğu sınavını kazanmış olmak.
3) Serbest yeminli meslek mensupluğu ruhsatını almış olmak.
Kamu kurum ve kuruluşlarında orman, ormancılık ve ağaç endüstrisiyle ilgili işlerde mühendis olarak görev yapanların kamuda çalıştıkları görevlerden hangilerinin meslekî deneyim süresinden sayılacağı, hangi görevlerde bulunanlar için serbest meslek mensubu unvanının kazanılmasında sınav şartının aranmayacağı ve hangi görevlerde geçen sürelerin serbest meslek mensupluğunda geçirilmiş sayılacağı Bakanlığın uygun görüşü alınarak Oda tarafından çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.
Serbest meslek mensupluğu ve serbest yeminli meslek mensupluğu sınavı Oda tarafından yazılı olarak yapılır. Sınav komisyonu yedi üyeden oluşur. Üyelerin ikisi Bakanlık tarafından, biri Orman Genel Müdürlüğü tarafından, ikisi Yükseköğretim Kurulu tarafından, ikisi de Oda tarafından seçilir.
Sınav komisyonu üyelerinin, orman fakültelerinden veya lisans düzeyinde eğitim veren ağaç işleri endüstri mühendisi unvanıyla mezun eden yüksek öğretim kurumlarından mezun olmaları, meslekleriyle ilgili olarak kamu veya özel sektörde en az onbeş yıl çalışmış veya bu süre kadar öğretim üyeliği yapmış olmaları şarttır. Sınav komisyonlarının çalışma esasları ile serbest meslek mensupluğu sınavlarının yapılma esasları Bakanlığın uygun görüşü alınarak Oda tarafından hazırlanacak yönetmelikle belirlenir. Sınavlarda başarılı olan serbest meslek mensupları ile serbest yeminli meslek mensuplarına Oda tarafından ruhsat belgesi verilir.
Serbest ormancılık ve orman ürünleri büroları
MADDE 7 – Odaya kayıtlı ve ruhsatlı meslek mensupları, 4 üncü maddede sayılan ve sınırları yönetmelikle belirlenen faaliyet konularında; eksperlik, danışmanlık, teknik müşavirlik ve benzeri işleri bir iş yerine bağlı olmaksızın kendi nam ve hesaplarına serbestçe yapabilecekleri ormancılık ve orman ürünleri büroları veya faaliyet konularına göre ayrı ayrı olmak üzere serbest ormancılık büroları ile serbest orman ürünleri büroları kurabilirler.
Odaya kayıtlı ve ruhsatlı meslek mensubu kişiler, ormancılık ve orman ürünleri büroları, ortaklık bürosu ya da şirket şeklinde birleşebilirler. Bürolarda yapılan faaliyetler ticarî faaliyet sayılmaz. Şirket şeklinde çalışılması halinde, yapılacak işlerden doğacak cezaî sorumluluk, işi yapan meslek mensubuna aittir.
Ormancılık ve orman ürünleri bürolarının kuruluş ve çalışma esasları Oda tarafından hazırlanacak yönetmelikle belirlenir.
Serbest yeminli ormancılık ve orman ürünleri büroları
MADDE 8 – Serbest yeminli ormancılık ve orman ürünleri bürolarınca, kamu kurum ve kuruluşlarına verilen tasdik edilmiş belgeler, kanunları gereğince kamu idaresinin yetkili memurlarınca, tasdikin kapsamı ölçüsünde incelenmiş bir belge olarak kabul edilir. Ancak çeşitli kanunlarla kamu idaresine tanınan teftiş, denetim ve inceleme yetkilerinin kullanılmasına ilişkin hususlar saklıdır.
Serbest yeminli meslek mensupları yaptıkları tasdikin doğruluğundan sorumludurlar.
Serbest yeminli meslek mensupları, yaptıkları tasdikin doğru olmaması halinde, tasdikin kapsamı ile sınırlı olmak üzere, uğratılan her türlü zarar ve ziyan ile hukukî sonuçlarından iş sahipleriyle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.
Bu Kanun hükümlerine göre meslek icra edenlerin, diğer kanunlardaki sorumlulukları saklıdır.
Serbest yeminli meslek mensuplarının, 5 inci maddeye göre yapacakları işlerin kapsamı, konusu, çalışma esasları ile sınav, tasdik yetkisi ve esasları, yeminli unvanının kaldırılması ve yetki devrine ilişkin hususlar, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içerisinde Bakanlar Kurulunca çıkarılacak tüzükle belirlenir.
Yemin
MADDE 9 – Serbest yeminli meslek mensupları, görevlerine fiilen başlamadan önce, o yer sulh hukuk mahkemesinde, “Mesleğimin bir kamu hizmeti olduğunu bilerek, Anayasaya, kanunlara, meslekî kurallara ve meslek ahlakına uyacağıma, mesleğimi tam bir bağımsızlık, tarafsızlık ve dürüstlükle yerine getireceğime, üzerime aldığım işleri dikkat ve özenle yapacağıma namus ve şerefim üzerine yemin ederim.” diyerek yemin eder.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yasaklar ve Cezalar
Yasaklar
MADDE 10 – Serbest yeminli meslek mensupları, boşanmış olsa dahi eşi, üstsoy ve altsoyundan birinci dereceden üçüncü dereceye kadar, bu derece dahil kan ve kayın hısımlarının veya bunların ortak oldukları firmaların işlerine bakamazlar. Serbest yeminli meslek mensupları yukarıda sayılan yakınlıktaki serbest meslek mensuplarının baktığı işleri tasdik edemezler.
Bilirkişilik, tasfiye memurluğu, hayrî ve ilmî kuruluşların yönetim kurulu üyeliği görevleri meslekle bağdaşmayan işlerden sayılmaz.
Görevle ilgili suçlar
MADDE 11 – Meslek mensupları, görevleri nedeniyle işledikleri suçlardan dolayı, fiillerin niteliğine göre, Türk Ceza Kanununun kamu görevlilerine ilişkin hükümleri uyarınca cezalandırılırlar.
Disiplin cezaları
MADDE 12 – Kişisel bürolarda veya ortaklık bürolarında veya şirketlerde, mesleği yapmaları yasaklananları çalıştıranlar, bu kişilerle her ne şekilde olursa olsun meslekleri ile ilgili işbirliği yapanlar, mesleğin vakar ve onuruna aykırı fiil ve hareketlerde bulunanlar, görevlerini yapmayan veya kusurlu olarak yapanlar, yahut da görevinin gerektirdiği güveni sarsıcı hareketlerde bulunanlar hakkında, fiilin niteliğine ve ağırlık derecesine göre aşağıdaki disiplin cezaları, Oda Yönetim Kurulunun ön incelemesine göre Oda Onur Kurulunca verilir.
a) Cezalar şunlardır:
1) Uyarma: Meslek mensubuna mesleğinin icrasında daha dikkatli davranması gerektiğinin yazı ile bildirilmesidir.
2) Kınama: Meslek mensubuna görevinde ve davranışında kusurlu sayıldığının yazı ile bildirilmesidir.
3) Geçici olarak meslekî faaliyetten alıkoyma: Meslekî sıfatı saklı kalmak şartıyla altı aydan az, bir yıldan çok olmamak üzere meslekî faaliyetten alıkoymaktır.
4) Yeminli sıfatını kaldırma: Serbest yeminli meslek mensubunun yeminli sıfatının kaldırılmasıdır.
5) Meslekten çıkarma: Meslek mensubunun ruhsatnamesinin geri alınarak bir daha bu mesleği icra etmesine izin verilmemesidir.
b) Hangi hallerde ne cezalar verileceği aşağıda belirtilmiştir:
1) Meslekî kurallara, mesleğin vakar ve onuruna aykırı fiil ve harekette bulunanlarla görevin gerektirdiği güveni sarsıcı harekette bulunan meslek mensupları hakkında ilk olarak uyarma, devamında kınama cezası uygulanır.
2) Görevini bağımsızlık, tarafsızlık ve dürüstlükle yapmayan veya kusurlu olarak yapan veya bu Kanunda yer alan mesleğin genel prensiplerine aykırı harekette bulunan meslek mensupları için geçici olarak meslekî faaliyetten alıkoyma cezası uygulanır.
3) Tasdik yetkisini gerçeğe aykırı olarak kullandığı Bakanlıkça ilk defa tespit edilen ve rapora bağlanan serbest yeminli meslek mensubu hakkında geçici olarak meslekî faaliyetten alıkoyma, bu husus tekrar edip bunun mahkeme kararıyla kesinleşmesi halinde de yeminli sıfatını kaldırma cezası verilir.
4) İş sahipleriyle birlikte yaptıkları uygulamalarla kasten hukuka aykırı işlemlerle Devleti, kamu kurum ve kuruluşlarını zarara uğratan, ormanların tahribine, sınırlarının daraltılmasına neden olan, bu durumları mahkeme kararı ile kesinleşen meslek mensuplarına meslekten çıkarma cezası verilir.
5) Üç yıllık bir dönem içinde iki veya daha fazla disiplin cezasını gerektiren davranışta bulunan meslek mensubuna, her yeni suçu için bir öncekinden daha ağır ceza uygulanabilir.
6) Beş yıllık dönem içinde iki defa meslekî faaliyetten alıkoyma cezası ile cezalandırılmasından sonra bu cezayı gerektiren fiili yeniden işleyen meslek mensupları hakkında meslekten çıkarma cezası uygulanır.
Onur Kurulu bir derece ağır veya bir derece hafif disiplin cezasının uygulanmasına karar verebilir. Takibat ve hüküm tesisi disiplin soruşturması yapılmasına ve disiplin cezası uygulanmasına engel değildir. Meslek mensubu hakkında savunması alınmadan disiplin cezası verilemez. Onur Kurulunun on günden az olmamak üzere verdiği süre içinde savunma yapmayanlar, savunma hakkından vazgeçmiş sayılırlar. Disiplin cezaları kesinleşme tarihinden itibaren uygulanır.
Uyarma ve kınama cezaları kesindir. Geçici olarak meslekî faaliyetten alıkoyma, yeminli sıfatını kaldırma ve meslekten çıkarma cezalarına otuz gün içinde Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Yüksek Onur Kuruluna itiraz edilebilir. Yüksek Onur Kurulunun kararına karşı Oda Yönetim Kurulu veya ilgili meslek mensubu idarî yargıya başvurabilirler.
Onur Kurulunun çalışma ve disiplin hükümlerinin uygulanma esasları, Oda tarafından hazırlanacak yönetmelikte belirlenir.
Yeminli olmayan serbest meslek mensuplarına, 6235 sayılı Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Kanununa göre disiplin cezası verilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Ücret
MADDE 13 – Ücret, meslek mensuplarının hizmetlerine karşılık olan meblağı ifade eder. Ücretin asgari miktarı tarife ile belirlenir. Tarifedeki asgari miktar altında iş kabulü yasak olup, aksine hareket edenlere disiplin cezası uygulanır.
Tarife, Oda tarafından düzenlenir ve uygulanır.
Yönetmelik
MADDE 14 – Serbest meslek mensupluğuna müracaat ve meslek icrasına hak kazanma, kazanılmış meslekî haklar, ruhsat, meslek mensupları ile serbest yeminli meslek mensuplarının tutacakları defter ve kayıtlar ile bunların bildirim mecburiyetleri, meslek kütüğü ve sicil numarası verilmesine dair usûl ve esaslar, Oda tarafından hazırlanıp Resmî Gazetede yayımlanacak yönetmelikle belirlenir.
Bu Kanunda öngörülen yönetmelikler Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içerisinde yürürlüğe konulur.
Müktesep haklar
GEÇİCİ MADDE 1 – Orman Mühendisi veya Orman Yüksek Mühendisi unvanı ile 31/12/1989 tarihinden önce mezun olanların peyzaj plânlaması ve uygulaması yapmak hak ve yetkileri devam eder.
Yürürlük
MADDE 15 – Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 16 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
Bu yazı toplamda 96, bugün ise 0 kez görüntülenmiş